Bu bir emaktar kotun hikayesidir.Sonu biraz acıklıdır.Kalbi olan okumasın :P
Taaa lise 2 deyken aldığım ve parasını çoktan giyilerek çıkartmış olan kotuma acımadım,yırttım.Tek başıma olsam bu kadar cesaretli olamazdım ama yanımda A. olunca ondan destek aldım ve ver elini maket bıçağı dedim.Nihalenin yardımlarını da gözardı etmiciiz tabiki.Sağolsun halının parça pinçik olmasını engelledi kendileri (:
Yırtmakta ki tek olay kendine hakim olmakmış anladım, vede öle çok çok bastırmamak- hele benimki gibi incecik bi kotu yırtıyosanız daha da dikkatli olun derim ben(: -
Böle simetrik yerler seçmedik biz kendimize,kafamıza estiği gibi parçaladık.Haa bide A.'nın aklına estiği için yırttığı kot görünümlü taytı vardı.Onunda fotoğraflarını koyuyorum.Belki size fikir verir.
İşte bu da benim emektar, artık yenilenmiş yüzüyle daha giyilesi duruyo bence.Siz ne dersiniz?
Bizim gecemiz yırtık parçalar arasında geçti.Haa bide ERİK'le geçti.Hala daha olmamıştır onlar diye yemeyeniniz varsa, deneyin olmuşlar çünkü ;)
Take care bebeks
xoxo
EccE
